زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

حروف حکایی





حروف بیان‌گر واقعیتی خارجی را حروف حکایی گویند.


۱ - تعریف حروف حکایی



حروف حکایی، مقابل حروف ایجادی است و به حروفی گفته می‌شود که معنای حکایی دارد؛ یعنی معنایی که از واقعیتی در خارج حکایت می‌نماید.

۲ - معنای حکایی داشتن حرف



در این که آیا حرف، معنای حکایی دارد یا نه، اختلاف وجود دارد؛ برخی هم چون مرحوم «نایینی» تمامی حروف را دارای معنای ایجادی دانسته و اعتقاد دارند که همه حروف ایجاد نسبت می‌کنند و معانی آنها قبل از استعمال ثبات و تقرری نداشته و به همین دلیل در آنها حکایتی وجود ندارد.
اما برخی معتقدند بیشتر حروف، معنای حکایی دارند، مانند: «مِن»؛ «الی»؛ «علی»؛ «فی» و غیره؛ برای مثال، حرف «فی» از نسبت ظرفیه میان ظرف و مظروف حکایت می‌کند.
[۱] مباحث اصولی، محمد، فاضل لنکرانی، ص (۳۸۲-۳۷۳).
[۲] سیری کامل در اصول فقه، فاضل لنکرانی، محمد، ج۱، ص۴۲۷.
[۵] العقد الفرید فی فن التجوید، صبره، علی، ج۱۳۲، ص۱.


۳ - عناوین مرتبط



معنای حکایی؛ حروف ایجادی.

۴ - پانویس


 
۱. ↑ مباحث اصولی، محمد، فاضل لنکرانی، ص (۳۸۲-۳۷۳).
۲. ↑ سیری کامل در اصول فقه، فاضل لنکرانی، محمد، ج۱، ص۴۲۷.
۳. ↑ مناهج الوصول الی علم الاصول، خمینی، روح الله، ج۱، ص۸۰.    
۴. ↑ تهذیب الاصول، خمینی، روح الله، ج۱، ص۲۵.    
۵. ↑ العقد الفرید فی فن التجوید، صبره، علی، ج۱۳۲، ص۱.


۵ - منبع


فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۴۱۹، برگرفته از مقاله «حروف حکایی».    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.